ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٨ - دلايل خانه نشينى
دلايل خانهنشينى
ابوهاشم از قول ابوعلى نقل كرده است كه:
هنگامى كه به اميرالمؤمنين (ع) خبر رسيد كه مردم درباره ايشان گفتوگو مىكردند و مىگفتند چرا با ابوبكر و عمر و عثمان نجنگيد همانطور كه با طلحه و زبير و عايشه جنگيد؟
حضرت در حالىكه ردايى به دوش انداخته بود، از منزل بيرون آمد و بر منبر تشريف برده، حمد و ثناى خدا را به جاى آورده و پيامبر (ص) را ياد كردند و بر او صلوات فرستادند.
سپس فرمودند: «اى گروه مسلمانان، به من خبر رسيده است كه گروهى گفتهاند چرا على (ع) با ابوبكر و عمر و عثمان نجنگيد؛ همانطور كه با طلحه و زبير و عايشه جنگيد. من از جنگ با آنها عاجز نبودم، ولى از هفت نفر از پيامبران پيروى كردم.»
اوّلشان نوح (ع) است؛ آنجا كه خداوند تعالى از او خبر مى دهد، كه گفت:
«فَدَعارَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ؛[١]
من مغلوب شدم پس مرا يارى كن.»
و اگر شما بگوييد مغلوب نشده بود، همانا كافر شده ايد؛ زيرا قرآن را تكذيب كردهايد و اگر بگوييد او مغلوب بود، پس على داراى عذر بيشترى است.
دوم از آنان ابراهيم (ع) است؛ هنگامى كه خداوند از او در قرآن خبر داد كه به قومش فرمود:
«وَأَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا؛[٢]
از شما و از آنچه غير از خدا مىپرستيد دورى مىگزينم.» پس اگر بگوييد او دورى جست، بدون ناراحتى، قرآن را تكذيب كردهايد و اگر بگوييد كه او رنج و ناراحتى ديد و سپس دورى گزيد، پس على داراى عذر بيشترى است.
سوم لوط (ع) است كه خداوند خبر داد از آنچه او به قومش گفت:
«قالَلَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ؛[٣]
اى كاش مرا در دفع شما قوّتى بود يا به جانب صاحب قوّتى پناه مى گرفتم.»
پس اگر بگوييد كه قدرت داشت بر آنان، همانا قرآن را تكذيب كردهايد و اگر بگوييد كه بدانها قدرت نداشت، پس على داراى عذر بيشترى است.
چهارم يوسف (ع) است؛ آنجا كه گفت:
قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ ...؛[٤]
پروردگارا زندان براى من بهتر است از آنچه مرا بدان مى خوانند.»
پس اگر بگوييد او سختى را همراه با خشم خدا خواست، همانا كافر شدهايد و اگر بگوييد او به آنچه خدا را به خشم مى آورد، فراخوانده شد؛ ولى زندان را انتخاب كرد، پس على داراى عذر بيشترى است.