ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - ٤ برترى امام بر پيامبر

(٩). راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، صص ٧٨٨- ٧٨٩، واژه «نبأ».

(١٠). همان.

(١١). همان، صص ٣٥٢- ٣٥٣، واژه «رسل».

(١٢). سيّد على‌اكبر قرشى، قاموس قرآن، ج ٣، ص ٩١.

(١٣). ر. ك: همان.

(١٤). ر. ك: محمّدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ١١، ص ٥٤؛ سيّد محمّدحسين طباطبايى، الميزان، ج ٢، ص ١٤٠.

(١٥). محمّدتقى مصباح، راه و راهنماشناسى، ص ١٥.

(١٦). سوره نساء (٤)، آيه ١٦٥.

(١٧). سيّد محمّدحسين طباطبايى، همان، ج ٢، ص ١٤٠.

(١٨). محمّدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ١٧٦.

(١٩). حسن‌بن يوسف حلّى، مناهج اليقين فى اصول الدين، ص ٤٠٣.

(٢٠). سيّد محسن خرازى، بدايه المعارف الالهيه، ج ١، ص ٢١١.

(٢١). قرآن كريم در برخى آيات، وحى به همه پيامبران را ذكر مى‌كند: «إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإْسْحَقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا» (سوره نساء (٤): آيه ١٦٣). در اين آيه واژه «النّبيين» جمع محلى به الف و لام است و شامل همه پيامبران مى‌شود و روشن است كه وحى به آنان مستقيم است و اگر وحى در اين آيه، وحى غيرمستقيم باشد، اختصاص به برخى از پيامبر نداشت و شامل همه انسان‌ها مى‌شد؛ چرا كه همه مى‌توانند با واسطه برخى پيامبران از وحى برخوردار شوند. افزون بر آنكه، اطلاق وحى غالباً در وحى مستقيم است و در غيرمستقيم، نياز به قرينه است. از روايات گوناگون نيز مى‌توان استفاده نمود كه همه پيامبران وحى مستقيم دريافت مى‌كردند، براى مثال، براساس روايت نقل شده از امام صادق عليه السلام تفاوتى در وحى به همه پيامبران نيست و تفاوت در چگونگى ارتباط با خدا از طريق وحى و وظيفه آنها نسبت به ديگران است (ر. ك: محمّدبن يعقوب كلينى، كافى، ج ١، صص ١٨٤- ١٨٥).

(٢٢). ر. ك: اسماعيل‌بن حمّاد جوهرى، همان، ج ٥، ص ١٨٦٥؛ راغب اصفهانى، همان، ص ٨٧؛ على‌اكبر دهخدا، فرهنگ دهخدا، واژه «امامت».

(٢٣). ر. ك: عبدالرزّاق لاهيجى، گوهر مراد، ص ٣٢٩؛ سيّدعلى ميلانى، الامامه فى اهم الكتل الكلاميه، ص ٤٤؛ محمدتقى مصباح، آموزش عقايد، ج ١- ٢، صص ٣٤٥- ٣٤٦.

(٢٤). سيّدمحسن خرازى، همان، ج ٢، ص ٩.

(٢٥). محمّدبن يعقوب كلينى، همان، ج ١، ص ١٧٦.

(٢٦). سوره بقره (٢)، آيه ١٢٤.

(٢٧). همان، ص ١٩٦.

(٢٨). سوره نساء (٤)، آيه ٨٠.

(٢٩). سوره فتح (٤٨)، آيه ١٠.

(٣٠). محمّدبن على صدوق، عيون اخبار الرّضا عليه السلام، ج ١، ص ١١٥.