چهل حدیث (ترجمه الأربعون للشهید الأوّل) - شهید اول - الصفحة ٢٦ - حديث ٩
يرحمك اللَّه]، ٥- يارى رساندن ستمديده، ٦- افشا و آشكار نمودن سلام، ٧- و پذيرفتن دعوت [مؤمن].
و آنان را نهى كرد از: ١- استفاده از انگشترى طلا، ٢- نوشيدن از ظرف طلا و نقره، ٣- و سوار شدن بر زينهاى حريرى قرمز رنگ[١]، ٤- پوشيدن لباس ديبا، ٥- حرير، ٦- ابريشمى، ٧- و ارغوانى.
توضيح: بعضى از اوامر و نواهى در اين حديث،- بر خلاف نظر قائلين به وجوب تمام اوامر و نواهى در آن- با ادلّه ديگرى كه استفاده مىشود، براى وجوب نيست.
تشميت (با شين و سين): به معنى دعا كردن براى كسى است كه عطسه مىكند مثل گفتن: يرحمك اللَّه.
ثعلب گفته است: تسميت (با سين)، مشتق از «سمت» به معنى «قصد» است.
ابو عبيده گفته است: تشميت (با شين)، در كلام عرب بيشتر و مشهورتر است.
افشاء سلام: به معنى نشر و اظهار [عملى] سلام كردن است.
استبرق: به معنى «ديباى پر رنگ» است. و ديباج نيز معرّب ديباى فارسى است.
أرجوان: به معنى «قرمز پررنگ» و [معرّب ارغوان فارسى است].
الحديث العاشر ما
أخبرني به السيد العلامة النسّابة تاج الملّة و الدين أبو عبد اللَّه محمد بن معيّة قراءة عليه بالحلة سادس عشر من شعبان سنه أربع و خمسين و سبعمائة، قال: أخبرني الشيخ السعيد نجم الدين أبو القاسم عبد اللَّه بن علوي بن حمدان الحلي، قال: أخبرني الشيخ الفقيه القارئ المتقن
[١]- مياثر الحمر. مياثر جمع« ميثرة- از مادّه وثر-» به معنى« ليّن و نرم»، از نوع زينهاى عجمى بوده كه از حرير يا ديبا مىساختهاند و« حمر» جمع احمر، به معنى« قرمز رنگ» است. و مياثر الحمر: زينهاى مخصوص حريرى قرمز رنگى بوده كه به عنوان تبختر و اشرافيت و فخر فروشى بر پشت اسبان مىگذاشتند و بر آن سوار مىشدند و به همين جهت هم رسول خدا ٦ از آن نهى فرموده است( كه البته اين گونه نهىها، نهى تنزيهى است). ضمنا در بعضى نسخهها« مآثر» آمده كه غلط است و صحيح آن همان« مياثر» است كه توضيح داده شد.( نهايه ابن اثير و مجمع البحرين: مادّه وثر).