مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٠ - فصل دوم در سرمهكشيدن و روغن ماليدن

ابن فضال از حسن بن جهم: امام (ع) ميل سرمه‌اى آهنين بمن نشان داد و فرمود:

اين ميل متعلق بحضرت موسى بن جعفر (ع) است، بگير و بآن سرمه بكش.

از نادر خادم: امام (ع) به يكى از اهل مجلس فرمود: سرمه بكش، آن مرد جواب داد كه دوست ندارم در خانه زينت داشته باشم، امام (ع) فرمود: تقوى داشته باش و سرمه بكش و سرمه را فراموش مكن.

پيغمبر ٦ فرمود: سرمه را به تعداد طاق بكشيد كه اين كار سودمند و نيكو است و عمل نكردن بآن نيز مانعى ندارد.

از امام ششم (ع)، از پيغمبر اكرم ٦: سرمه را به تعداد طاق بكشيد و نيز بخور را به تعداد طاق بكار بريد، و همچنين در استنجاء و در استخاره.

و نيز از آن حضرت: بر شما باد به سرمه كه دهان را خوشبو ميكند، و بر شما باد به مسواك كه چشم را جلا مى‌دهد. گفتم چگونه؟ فرمود زيرا مسواك بلغم را كم ميكند و در نتيجه چشم جلا مى‌يابد، و سرمه بلغم را از بين مى‌برد، و در نتيجه دهان خوشبو مى‌شود.