مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٥٣ - فصل اول(در فضيلت اطعام كردن و نيكى و احسان و روزه داشتن)

بر خويشتن بر مى‌گزينند، و آنها كه از بخل مصون بمانند، رستگار خواهند بود.»[١] پيغمبر ٦ فرمود: آنكه سير باشد و برادر مؤمن او گرسنه بماند ايمان ندارد، و هم آن كس كه پوشيده باشد و برادر مؤمن او برهنه بماند ايمان ندارد، و حضرت اين آيه را تلاوت فرمود: «هر كه يقين داشته باشد كه خداوند احسان‌هاى او را عوض ميدهد سخى مى‌گردد[٢]».

امير مؤمنان از مردى شنيد كه بخيل از ظالم معذورتر است، فرمود: دروغ گفتى كه ظالم گاه توبه و استغفار ميكند و مال مردم را بر مى‌گرداند، ولى بخيل بواسطه بخل از صدقه و زكاة و صله رحم و مهماندارى و انفاق در راه خدا و كار نيك سرباز مى‌زند، و بهشت بر بخيل حرام است.

از امام صادق (ع): نجات دهنده انسان سه چيز است: اطعام كردن و بلند سلام گفتن، و نماز شب خواندن در وقتى همه در خوابند.

و از آن حضرت: اگر انسانى هزار درهم براى غذايى خرج كند كه فقط يك‌

[١]- سوره حشر- ٩.

[٢]- سوره حشر- ٩.