مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٧ - در دعاء وقت پوشيدن لباس

جامه بپاشد، و بعد دو ركعت نماز در آن بخواند و اين دعا را بخواند:

(الحمد للَّه الذى رزقنى ما اتجمل به في الناس و اوارى به عورتى و اصلى فيه لربى»

و خدا را سپاس گويد تا وقتى كه جامه فرسوده شود همواره در وسعت باشد.

(راوى گويد:) از امام باقر (ع) پرسيدم: كه وقت جامه پوشيدن چه بايد كرد؟

فرمود بگوئيد

«بسم اللَّه و باللَّه اللّهم اجعل ثوب يمن و تقوى و بركة اللّهمّ ارزقنى فيه حسن عبادتك و عملا بطاعتك و اداء شكر نعمتك الحمد للَّه الّذى كسانى ما اوارى به عورتى و اتجّمل به في النّاس»

از صالح بن ازرق از مدان جد خود: تا كنون مردى را زاهدتر از على (ع) نديدم، بخدا قسم هرگز دو جامه قطوانى (اسم مكانى است در كوفه) كه جز مردم سطح پائين مى‌پوشند، نپوشيد تا از دنيا رفت.

على بن ابى ربيعه گويد: جامه‌اى بتن على (ع) ديدم كه خيلى ضخيم و خشن بود.

عرض كردم اين چه جامه‌اى است كه پوشيده‌ايد؟ فرمود: چه جامه‌اى عورت را پوشاننده‌تر و عرق بدن را جذب‌كننده‌تر از اين ميباشد؟!