مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١١٢ - فصل چهارم تراشيدن موى سر و عانه و زير بغل

حضرت صادق (ع) فرمود: سر تراشيدن شما در غير از حج و عمره مثله است‌[١] براى دشمنان شما، و زيبائى است بر شما، كه آنان همچون تيرى كه از كمان بجهد از دين بيرون خواهند رفت، و علامت آن اينست كه سر را مى‌تراشند و روغن مالى را ترك مى‌كنند.

از حضرت صادق (ع)، على (ع) فرمود: كودكانى را كه كم مو هستند و قسمتى از سرشان مو ندارد سر متراشيد.

حضرت صادق (ع) فرمود: كودكى را پهلوى پيغمبر آوردند تا برايش دعا كند، و موهاى دور سرش را كاملا نسترده بودند، بلكه مقدارى را زده بودند و مقدارى مانده بود، پيغمبر ٦ از دعا خوددارى فرمود، و دستور داد سرش را بتراشند.

و پيغمبر نيز امر فرمود كه موهاى شكم نيز تراشيده شود.

حضرت باقر (ع) فرمود: پيغمبر ٦ حسنين (ع) را ختنه كرد، و در روز هفتم ولادت سرشان را تراشيد، و هموزن آنها صدقه داد، و براى ايشان گوسفند عقيقه كرد، و به قابله از قسمتهاى خوب آن هديه داد.

[١]- مراد از مثله اينجا خوارى و عقوبت است: يعنى چون سر تراشيدن منفعت بسيار دارد موجب سلامت دوستان و كورى چشم و خوارى دشمنان خواهد بود.