مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٨٤ - آداب سفر

آييد، و اگر در قصد خود ترديد پيدا كرديد، باز ايستيد، و مشورت كنيد، و اگر شخص تنهايى را ديديد از او در باره راه سؤال مكنيد، كه شخص واحد در بيابان خود در ترديد و شك است، كه ممكنست جاسوس راهزنان يا شيطان گمراه‌كننده باشد. و نيز از راهنمايى دو نفر بپرهيزيد، مگر آنكه آثار درستى را در آنها ببينيد كه عاقل اگر بچشم خود چيزى را ببيند، حق را از آن باز شناسد، و حاضر چيزى را مى‌بيند كه غايب نمى‌بيند، پسرم چون وقت نماز رسيد، آن را براى هيچ چيز عقب مينداز و نماز را بوقت بخوان و خيالت را از آن راحت كن، كه دين تست (و بهر حال بايد ادا كنى) و در جماعت نماز بگزار گرچه بر سر نيزه يا لبه شمشير باشى (يعنى جا خيلى تنگ باشد)، و بر روى مركب مخواب، كه اين موجب سرعت زخم پشت او شود، و حكيمان چنين كارى نمى‌كنند، مگر آنكه در محملى باشيد كه، بتوانى پا را جابجا كنى و دراز نمايى براى راحتى مفصل‌ها. و چون بمنزلگاه رسى، از مركب فرود آى، و اول براى او علوفه بريز كه او بمنزله خود تست. و در جايى فرود آييد كه خاكش نرمتر و رنگش بهتر، و گياه و سبزه‌اش بيشتر باشد. و چون فرود آيى، پيش از نشستن دو ركعت نماز بخوان و براى قضاء حاجت و تخلى بجاى دور دست برو، و بوقت حركت‌