مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٩٩ - فصل چهارم(در آداب زفاف و آميزش و غير از آن)

بفرست، و بگو «خداوندا مهر و الفت و دوستى و محبت و خشنودى او را نصيبم كن، و او را وسيله خوشدلى و دلشادى من قرار ده، و بين ما را به بهترين صورت و راحت‌ترين همكارى با هم جمع كن، كه تو حلال را دوست دارى و از حرام بيزارى».

و بهنگام آميزش بگو «خداوندا فرزندى بمن عطا كن كه پاك و متقى باشد، و در او نقص و اضافه‌اى نباشد، و پايان كارش بخير انجامد» و بهنگام جماع (بسم اللَّه ...) بگو.

از ابى سعيد خدرى: پيغمبر ٦، به على (ع) وصيت فرمود: چون عروس بخانه‌ات در آيد، كفش او را بدر آر، و پاهايش را بشوى، و جلوى در خانه‌ات را آب بپاش، و با اين عمل خداوند هفتاد هزار نوع فقر را از خانه‌ات براند و بجايش هفتاد هزار گونه غنا و بركت فرستد، و هفتاد رحمت بر سر عروست نازل سازد تا بركتش هر گوشه خانه‌ات را بگيرد، و عروس را تا در آن خانه است از جنون و جذام و برص نگهدارد، و عروس را در هفته اول از لبنيات و سركه و گشنيز و سيب ترش منع كن.

على (ع)، عرضه داشت: چرا از اين چهار چيز او را جلوگيرم؟ فرمود: زيرا رحم به اين چهار چيز نازا شود، و حصير خانه بهتر از زن نازاست- على (ع) پرسيد سركه چه عيب دارد؟ فرمود: چون اگر پس از خوردن سركه حيض بيند هيچ وقت‌