مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٣٩١ - فصل سوم(در كفو و همسر و نكتههايى از نكاح)

و مرگ من يادگارى صالح باشند بمن عنايت كن».

ابو طالب هنگام ازدواج پيغمبر اكرم ٦ با خديجه چنين خطبه خواند:

- در حالى كه دستها را بدو طرف در گرفته بود و بزرگان قريش حضور داشتند:- «سپاس خدايى را كه ما را از نسل ابراهيم و ذريه اسماعيل قرار داد، و بر ايمان خانه‌اى محجوب و حرمى امن (يعنى مكه و كعبه) قرار داد، و مرا در شهر و ديار خود حاكم بر مردم ساخت. بعد، پسر برادرم محمد بن عبد اللَّه با هيچ مردى سنجيده نشود جز آنكه بر او رجحان يابد و هيچ كس را باوى قياس نتوان كرد، گر چه ثروت او ناچيز است كه ثروت روزى انسان است كه مى‌آيد و مانند سايه دير يا زود رونده است، وى بخدا مايل است و خديجه به وى علاقه‌مند و مهر آنچه بگويد نقد يا بذمه از مال من خواهد بود و محمد مقامى بس بزرگ و شأنى بسيار والا و زبانى شفاعتجو و گويا دارد، پس خديجه را به ازدواج وى در آورد و فردا بخانه‌اش فرستاد.

و چون حضرت جواد با دختر مأمون ازدواج كرد براى خود چنين خطبه خواند: «سپاس خداوندى كه نعمتهايش را از رحمت و لطف بر ما كامل كند و با منت و