رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ١٥٥
|
كه روزى رهروى در سرزمينى |
به لطفش گفت رندى رهنشينى |
|
|
كه اى سالك چه در انبانه دارى |
بيا دامى بنه گر دانه دارى |
|
|
جوابش داد كآرى دام دارم |
ولى سيمرغ مىبايد شكارم |
|
|
بگفتا چون به دست آرى نشانش |
كه او خود بى نشانست آشيانش |
|
|
بگفتا گرچه اين امرى محال است |
و ليكن نا اميدى هم وبال است |
|
|
نكرد آن همدم ديرين مدارا |
مسلمانان مسلمانان خدا را |
|
|
مگر خضر مبارك پى تواند |
كه اين تنها بدان تنها رساند |
|
معلوم است جائى كه آشيانه سيمرغ نشانى ندارد كجا توان صيد او نمود، مگر لطفش رهنمون گردد و گمگشتگان وادى محبّت و عاشقان جمال لايزالى خود را به وادى توحيد و فناء رهبرى كند. به حقّ پيشتازان وادى محبّت، و لواداران حمد و معرفت:
محمّد مصطفى و علىّ مرتضى و يازده فرزند امجدش از نسل بتول عذراء فاطمه زهرا : الله الملك المتعال وفّق اللّهمّ جميع المحبّين و ايّانا لكلّ ما يرضيك و ألحقنا بالصّالحين.