وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنا وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ- وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ- وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ- وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌.[١] از اين آيه مباركه مى‌توان استدلال نمود به مقام اخلاص جميع انبياء : به خلاف طرق استدلال سابقه كه از آنها فقط مخلص بودن افرادى معدود از انبياء را كه نام برده شده مى‌توان استنتاج نمود. و استدلال ما از اين بر دو امر متوقّف است:

اوّل: عنوان اجتباء است. چون اين مادّه در لغت به معناى برگزيدن چيزى است از ميان چيزهاى مشابه خود، مثلا از يك صندوق سيب اگر كسى يك عدد را برگزيند و بردارد براى خود

[١] آيه ٨٤ تا ٨٧، از سوره ٦: انعام:[ و اسحق و يعقوب را به او بخشيديم و همه را هدايت كرديم، و نوح را پيش از آن هدايت كرده بوديم، و از نسل او( نوح) داود و سليمان و ايّوب و يوسف و موسى و هرون را هدايت كرديم و اينچنين نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم، و نيز زكريّا و يحيى و عيسى و الياس را كه همه از صالحان بودند، و نيز اسمعيل و اليسع و يونس و لوط را، و همه اين‌ها را بر جهانيان برترى داديم، و نيز كسانى را از ميان پدران و فرزندان و برادران ايشان، و همه را برگزيديم و به راه راست هدايت نموديم‌].