رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٧٥ - توضيح و تبيين

شهود ذات مستجمع جميع صفات كماليّه و جماليّه است، ولى سالكين امّت رسول اكرم ٦ از اين مرحله بس بالاتر رفته به مراحل بعديّه اطّلاع پيدا نموده‌اند و به مراحلى كه قابل شرح و بيان نيست راه يافته‌اند، و علّت آن اينست كه جميع دستورات اسلاميّه راجع است به كلمه «الله اكبر من أن يوصف».

و بنا بر اين اساس قهرا مراحلى را كه سالك مسلمان طىّ مى‌كند به جائى منتهى مى‌شود كه قابل شرح و بيان و توصيف نيست، و اين به مناسبت ارتباط سلوك با كلمه مباركه «الله اكبر من ان يوصف» است. لهذا خود انبياى سلف نيز ما فوق مقام شهود اسماء و صفات الهى چيزى را گمان نمى‌بردند تا با طائر همّت قصد پرواز به آن آشيان را بنمايند. از اين روى در دنيا كه به انواع ابتلائات دچار مى‌شدند متوسّل و متمسّك به ولايت معنوى و روحى رسول الله و أمير المؤمنين و صدّيقه كبرى و اولاد طاهرينشان مى‌شدند آنگاه نجات مى‌يافتند، و اين همان مقام ولايت كبراى معنويّه ايشان بود كه دفع هموم و غموم از آن انبياء مى‌كرد.

اجمال اين مقام گرچه براى آنان مدرك بود و بر همين اساس متوسّل به مقامات عاليه طاهرين مى‌شدند ليكن كيفيّت و خصوصيّت آن برايشان معلوم نبود و تا آخر عمر بر آنها مجهول مى‌ماند. فقط از آيات كريمه قرآن استفاده مى‌شود كه براى‌