رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٦٢ - ايمان اكبر

بنا بر اين مجاهد في سبيل الله تا به مرتبه احسان نرسد نتواند بر سبل هدايت الهيّه دست يابد.

از حضرت رسول اكرم ٦ سؤال كردند كه معنى احسان چيست؟ فرمود: ان تعبد الله كأنّك تراه، و ان لم تكن تراه فإنّه يراك‌

.[١] يعنى: بايد انسان چنان خداى را عبادت كند كه او را ببيند و اگر بدين كيفيّت قادر بر عبادت او نباشد در مرحله متأخّر چنان خداى را عبادت كند كه گوئى خداى او را مى‌بيند.

تا هنگامى كه اسلام اكبر سالك به ايمان اكبر نرسيده فقط گاه و بيگاه بر او حال احسان دست داده و عبادات را با شوق و رغبت و ميلى وافر انجام مى‌دهد امّا وقتى كه به ايمان اكبر رسيد از حال احسان به ملكه محسنين مى‌رسد. در اين موقع جزئيّات و كلّيّات افعال سالك از سرچشمه شوق و ميل و رغبت آب خورده همه را به طيب خاطر اتيان مى‌كند، زيرا در اين موقع ايمان به روح سرايت كرده و چون روح سلطان و فرمانفرماى جميع اعضاء و جوارح است همه را به كار خود وامى‌دارد و كار بر همه سهل و آسان مى‌گردد، همه آنها منقاد و مطيع روح بوده و دقيقه‌اى از آنات از اطاعت او سر باز نمى‌زنند. خداوند تبارك و تعالى در حقّ‌

[١] -[ آنچنان خدا را بپرستى كه گويا او را مى‌بينى، و اگر اين توان در تو نيست كه او را ببينى، اينطور پرستش كن كه او تورا مى‌بيند].