رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ١٨ - مقدمه مؤلف
توغّل در ذكر و فكر و ممارست درس قرآن و دورى گزيدن از اهل دنيا و هواپرستان، و پيوستن به اهل الله و اولياى خدا، مشهود سير و سلوك او بود. رحمة الله عليه رحمة واسعة.
لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ[١]، إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ[٢].
چندى قبل از اين حقير خواستند تا براى سالگرد شهادت ايشان چيزى بنويسم. اين فقير كه حقّا خود را نالايق مىديدم با وجود تراكم مشاغل و شواغل از قبول اين عهده پوزش طلبيدم.
اخيرا كه مراجعه مكرّر شد، روح آن صديق گرامى مدد نمود كه اين مختصر را تحرير نموده و به عنوان مقدّمه به رسالهاى كه در سير و سلوك نوشته بودم ملحق نموده و براى شادى روح آن مرحوم در دسترس طالبان حقّ و پويندگان سبل سلام و راه حقيقت قرار دهم. بِيَدِهِ ازِمَّةُ الامورِ وَ بِهِ أسْتَعينُ.
اصل اين رساله اسّ و مخّ اوّلين دوره از درسهاى اخلاقى و عرفانى است كه حضرت استاد گرامى ما علامّه طباطبائى- روحى فداه- در سالهاى يكهزار و سيصد و شصت و هشت و شصت و نه هجريّه قمريّه در حوزه مقدّسه علميّه قم براى بعضى از طلاّب بيان
[١] - آيه ٦١ از سوره ٣٧: صافّات:[ براى چنين چيزى عمل كنندگان بايد عمل كنند].
[٢] - آيه ١٢٨ از سوره ١٦: نحل:[ خداوند همراه كسانى است كه تقوى گزيدهاند و آنانكه ايشان نيكوكارند].