رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ١٢٧ - چهاردهم جوع و كم خورى

ممدوح است. و اشاره به همين صمت است‌

قوله ٧‌ انّ شيعتنا الخرس.

[١] و نيز آنچه‌

در «مصباح الشريعة» از حضرت صادق ٧ نقل شده است كه‌:

الصّمت شعار المحبّين، و فيه رضا الرّبّ، و هو من اخلاق الأنبياء و شعار الأصفياء.

[٢] و

در حديث بزنطى است از حضرت رضا ٧‌:

الصّمت باب من ابواب الحكمة، و انّه دليل على كلّ خير.

[٣] قسم دوّم، كه سكوت خاصّ و مطلق است عبارت است از:

حفظ لسان از تكلّم با ناس در حين اشتغال به اذكار حصريّه كلاميّه، و در غير آن غير مستحسن است.

چهاردهم: جوع و كم خورى‌

به اندازه‌اى كه باعث بر ضعف نگردد و احوال را مشوّش ندارد.

قال الصادق ٧‌:

الجوع ادام المؤمن، و غذاء الرّوح، و طعام القلب.

[٤]

[١] -[ شيعيان ما زبانشان بسته است‌].

[٢] -[ سكوت شعار محبّان است، و خشنودى خدا در آن است، و آن از اخلاق پيامبران و شعار برگزيدگان است‌].

[٣] -[ سكوت درى از درهاى حكمت است، و رهنماى به هر خيرى است‌].

[٤] -[ گرسنگى خورش مؤمن، و غذاى روح، و خوراك قلب است‌].