رساله لب اللباب در سير و سلوک اولى الالباب - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ١١٥ - دهم ارادت

رسيدگى بنمايد. و اشاره به آنست آنچه‌

حضرت موسى بن جعفر ٨ فرموده است كه‌: ليس منّا من لم يحاسب نفسه كلّ يوم مرّة.

[١] و چنانكه در محاسبه براى سالك چنين ظاهر شد كه از وظائف خود تخلّف نموده است بايد استغفار كند و در صورت عدم تخلّف شكر حضرت بارى تعالى شأنه را بجاى آورد.

هشتم: مؤاخذه‌

و آن عبارتست از اينكه سالك پس از مشاهده خيانت، در مقام تأديب نفس خود برآمده و او را به نحوى كه خود مقتضى داند تأديب و تنبيه نمايد.

نهم: مسارعت‌

يعنى در آنچه بر آن عزم نموده مسارعت كند، چون در اين راه آفاتى است و براى سالك در هر مقام متناسب با حال او مانعى پديد مى‌گردد. سالك بايد بسيار زرنگ و باهوش باشد و قبل از آنكه مانعى بدو دست يابد و دامان او را آلوده كند وظيفه خود را انجام دهد و در راه وصول به مقصد دقيقه‌اى فروگذار نكند.

دهم: ارادت‌

و آن ارادت است به صاحب شريعت و خلفاى حقّه آن بزرگوار.

و در اين ارادت چنان بايد خود را خالص كند كه هيچ غشّى در آن نباشد. و بايد در اين مرحله به سرحدّ كمال برسد زيرا ارادت را در

[١] -[ از ما نيست آن كس كه روزى يك بار به حساب خود نرسد].