طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ٦٠ - طب امام صادق

وظيفه خود را كه همان اطاعت و عبادت بود انجام دهد.

بدين گونه قرآن كريم كه بيان‌كننده همه چيز و رحمت براى جهانيان است، از گنجينه‌هاى علوم و راهنماييهاى آسمانى چيزى را دارد كه جز خدا و راسخان در علم آن را نمى‌دانند و راسخان در علم كسانى هستند كه خداوند بر آنها منت نهاده و آگاهى به قرآن داده است و آنها را براى فهم قرآن برگزيده و به ديگران اين نعمت را نداده است. پس خدا آنان را راهنمايان خير و چراغهاى هدايت قرار داده كه به وسيله آنان مردم به راه زندگى سعادتمندانه هدايت مى‌شوند.

از آنجا كه تكليفهاى آسمانى جز براى عقل سالم وضع نشده و عقل سالم هم جز در جسم سالم نيست، حكمت و لطف الهى اقتضا كرد كه قرآن اين جنبه مهم از زندگى بشر يعنى سلامتى جسم را نيز مورد توجه خاص قرار بدهد و به آن، چنان اهميتى بدهد كه كمتر از اهميت تكاليف شرعى نيست و براى همين است كه قرآن كريم همه پايه‌هاى طب و روشهاى تندرستى را در يك آيه بيان كرده كه چكيده‌اى از افكار فلاسفه در طول قرنهاى متمادى است و تمام تجربه‌هاى دانشمندان و پزشكان حتى در اين عصر كه عصر علم و اختراع است، در آن خلاصه مى‌شود و آن اين آيه شريفه است:

يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ‌ (اعراف/ ٢٩) اى فرزندان آدم زينت خود را نزد هر مسجدى برگيريد و بخوريد و بياشاميد ولى اسراف نكنيد همانا