طب النبي وطب الصادق (روش تندرستي در اسلام) - مستغفري، جعفر؛ خليلي، محمد - الصفحة ١٠٧ - ٢ - زكام

كه از سرما و يا به جهت دگرگونى هواى وارد بر دماغ حاصل شده آن را توصيه مى‌كنند و اين نوع معالجه را جز يك پزشك روانشناس و حاذق نمى‌داند و البته ما نبايد اين معالجه را به غير اين مريض سرايت بدهيم مگر اينكه مطمئن باشيم كه عين اوست و اين را جز يك پزشك روانشناس نمى‌داند.

٢- زكام‌

بعضى از اصحاب امام صادق ٧ از زكام به آن حضرت شكايت كردند پس فرمود: زكام كارى از كارهاى خدا و لشكرى از لشكرهاى خداست كه آن را فرستاده تا بيمارى تو را قلع و قمع كند و هر وقت خواستى زكام را از بين ببرى يك دانگ سياه دانه و نيم دانگ كندس مى‌گيرى و آن را آرد مى‌كنى و به بينى خود مى‌كشى كه زكام از بين مى‌رود و اگر ممكن باشد كه اصلا آن را معالجه نكنى، چنين كن كه در زكام منافع بسيارى است.

مى‌گوييم: زكام عبارت است از التهاب پرده مخاطى بينى كه از سردى يا انتقال سريع از محل گرم به محل سرد و يا از ضعف بنيه و يا از سرايت كردن از شخص مبتلا به وجود مى‌آيد، نشانه‌هاى آن عبارتند از احساس سرما و گرفتگى و ريزش آب از بينى با يك ماده مخاطى و ريزش آب از دو چشم و سرخى آنها و تغيير صدا. مدت زكام سه روز است و علاج آن استراحت در خانه و پوشيده نگهداشتن بدن بخصوص در زمستان و كم كردن خوراك و خوردن مايعات است.