آنها پر است و احاديث صحيح متواترى در اين موضوع نقل شده كه در رأس آنها «الرسالة الذهبيه» است كه آن را امام على بن موسى الرضا به درخواست مأمون خليفه عباسى تأليف كرده است‌[١] در اين كتاب فوايد مهمى از قواعد طب و اصول صحت آمده و مأمون دستور داده بود كه آن را با طلا بنويسند و براى همين است كه اين رساله به رساله طلايى مشهور شده است خليفه با وجود متخصصان فن مانند يوحنا بن ماسويه و جبرائيل بن بختيشوع و صالح بن سلهمه هندى و ديگران از طبيبان دربارى، از اين كتاب بى‌نياز نبوده است.

امام صادق ٧ در عصرى زندگى مى‌كرد كه در آن عصر نهضت علمى در جزيره آغاز شده بود و مردم به سوى كسب علم روى آورده بودند و زمان و شرايط براى آن حضرت مساعد بود تا علوم و كنوز قرآنى را كه به او به ارث رسيده بود منتشر سازد و لذا از آن حضرت سخنان حكمت آميز و آراء طبى و احاديث علمى و دينى صحيحى منتشر شده بگونه‌اى كه همه جا را پر كرده و دلهاى تاريك را روشن نموده و گمراهان را به راه آورده است، تا جايى كه همگان به سراغ او رفته‌اند و كسانى از او طلب شفا كرده‌اند و كسانى از چشمه‌سار علم او سيراب شده‌اند.

براى همين است كه راويان از او بسيار روايت كرده‌اند و كتابها و رساله‌هاى بسيارى نوشته شده و گروهى از علما و حكما و متفكران‌

[١] اين كتاب بطور كامل در بحار الانوار ج ١٤ آمده است