روى ستم و دشمنى مردى را بزند، او را بكشد، يا ظلم ديگرى به او روا دارد، در صورتى كه شما او را يارى نمى‌كنيد، در آن مكان نيز حاضر نشويد. زيرا بدون شك اگر آنجا حاضر باشيد، واجب و لازم است كه او را يارى كنيد. ولى اگر آنجا نباشيد، تا زمانى كه شرايط تكليف مهيا نشود، تكليفى نخواهيد داشت. و نيز فرمودند: زمانى بنى اسرائيل در مورد نهى از منكر كوتاهى مى‌كردند. بدين معنى كه وقتى كسى گناهى مرتكب مى‌شد، او را نهى مى‌كردند و او توجهى نمى‌كرد و گناه او مانع همنشينى و همغذايى آنان با گناهكار نمى‌شد. تا اين كه خداى متعال (بخاطر ترك نهى از منكر) دلهاى آنان را به گناه راضى كرده و اين آيات را در باره آنها نازل نمود: «كافران بنى اسرائيل بخاطر نافرمانى خدا و سركشى با زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند. آنان از كار منكر خود دست‌بردار نبودند ...»[١].

مجازات مرد و زن زناكار

١- ... امام صادق ٧ از پدرش ٧ نقل مى‌نمايد كه فرمودند: زناكار شش مجازات دارد: سه تا در دنيا و سه تا در آخرت. در دنيا نور سيماى او از بين رفته، فقير مى‌شود و زود مى‌ميرد و در آخرت خشم خداوند، بدى حساب و جاويد ماندن در جهنم نصيبش مى‌شود.

٢- ... امير المؤمنين ٧ فرمودند: هنگامى كه روز قيامت فرا برسد، خداوند باد بدبويى را به وزيدن مى‌اندازد كه از بوى آن اهل محشر ناراحت مى‌شوند، تا آنجا كه اين باد مى‌خواهد نفس مردم را بگيرد. در اين هنگام منادى صدا مى‌زند: آيا مى‌دانيد بويى كه شما را اذيت كرد، بوى چيست؟ مردم مى‌گويند: خير. همين قدر مى‌دانيم كه خيلى اذيت شديم، بحدى كه بيش از اين امكان نداشت. به آنان مى‌گويند: اين بوى فرج زناكاران است كه زنا كرده و بى‌توبه از دنيا رفتند. آنها را لعنت كنيد كه لعنت خدا بر آنان باد. و در صحراى محشر كسى نمى‌ماند، مگر اين كه مى‌گويد: خدايا زناكاران را لعنت كن.

٣- ... راوى مى‌گويد در خدمت امام صادق ٧ بودم. از او پرسيدند: آيا زناكار

[١] لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى‌ لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ‌ .... سوره مائده( ٥): آيه ٧٨ و ٧٩.