١- ... امام باقر ٧ به جابر فرمودند: اى جابر! كسى كه به ماه رمضان برسد و روز آن را روزه گرفته، پاره‌اى از شبش را عبادت كند، فرج و زبان خود را حفظ كرده، چشمش را از حرام بپوشاند و از آزار مردم بپرهيزد، همانند روزى كه از مادر متولد شده از گناهان بيرون مى‌رود.

جابر مى‌گويد گفتم: فدايت گردم؛ چه حديث خوبى! حضرت فرمودند: و چه شرط سختى! ٢- ... امام باقر ٧ فرمودند: رسول خدا ٦ هنگامى كه به هلال ماه رمضان مى‌نگريستند، رو به قبله نموده و دعا مى‌كردند:

«اللّهمّ أهلّه علينا بالأمن و الإيمان و السّلامة و الإسلام و العافية المجلّلة و الرّزق الواسع و دفع الأسقام و تلاوة القرآن و العون على الصّلاة و القيام. اللّهمّ سلّمنا لشهر رمضان و سلّمه لنا و تسلّمه منّا حتّى ينقضى شهر رمضان و قد غفرت لنا»[١].

آنگاه رو به مردم نموده و مى‌فرمودند: اى مسلمانان! هنگامى كه هلال ماه رمضان ظاهر شد، شيطانهاى رانده شده زنجير مى‌شوند؛ درهاى آسمان، درهاى بهشتها و درهاى رحمت گشوده مى‌شوند؛ درهاى جهنم بسته شده، دعا مستجاب شده و به هنگام هر افطار خداوند آزادشدگانى دارد كه آنها را از آتش جهنم آزاد مى‌كند و هر شب منادى ندا مى‌دهد: «آيا سائلى هست؟ آيا استغفاركننده‌اى هست؟ خدايا! به هر خرج‌كننده‌اى عوض و به هر بخيلى تلف عنايت فرما» و هنگامى كه هلال شوال حلول كند، به مؤمنين ندا مى‌كنند: بامدادان براى گرفتن جايزه برويد كه آن روز، روز جايزه است. آنگاه امام باقر ٧ فرمودند: هان سوگند به كسى كه جانم به دست اوست، اين جايزه درهم و دينار نيست.

٣- ... امام باقر ٧ فرمودند: همانا هنگامى كه پيامبر ٦ از عرفات بازگشته و رهسپار منى بود، وارد مسجد شد. مردم گرد او جمع شده و در باره ليلة القدر از او سؤال كردند. حضرت در آنجا سخنرانى نموده و پس از ثناى الهى فرمودند:

هر كدام از شما كه در باره شب قدر از من سؤال كنيد، آن را از شما پنهان نمى‌كنم.

[١] ترجمه: خداوندا! هلال اين ماه را همراه با امنيت، ايمان، سلامتى، اسلام، تندرستى كامل، رزق گسترده، برطرف نمودن بيماريها، تلاوت قرآن و كمك براى نماز و روزه به ما بنمايان. خدايا! ما را براى ماه رمضان سالم نگهدار و اين ماه را نيز براى ما سالم بدار و آن را از جانب ما نيز سالم بدار تا اين كه ماه رمضان پايان پذيرد و تو حتما و قطعا ما را آمرزيده باشى.