١- ... راوى مى‌گويد از امام باقر ٧ خواستم در باره اين آيه توضيح بدهند «در روز قيامت اموالى كه با آن بخل مى‌ورزيدند، طوق گردنشان مى‌شود»[١]. آن حضرت ٧ فرمودند: بنده‌اى نيست كه مقدارى از زكات مالش را ندهد، مگر آن كه خداوند در روز قيامت آن را تبديل به اژدهايى از آتش نموده و آن را به گردنش مى‌اندازد و آن اژدها او را مى‌گزد تا از حساب فارغ شود. و اين آيه نيز همين را مى‌فرمايد «در روز قيامت اموالى كه با آن بخل مى‌ورزيدند، طوق گردنشان مى‌شود»[٢] و فرمودند: مراد اين آيه از بخل‌ورزيدن، بخل در پرداخت زكات است.

٢- ... امام باقر ٧ فرمودند: همانا خداوند عزّ و جلّ در روز قيامت عده‌اى را در حالى كه دستهايشان به گردنشان بسته شده است، از قبرهايشان برمى‌انگيزد. آنان حتى به اندازه سر انگشتى نيز نمى‌توانند چيزى را بگيرند. همراه آنان فرشتگانى هستند كه آنان را به سختى ملامت كرده و مى‌گويند: اينان كسانى هستند كه خير اندكى از خير بسيار را ندادند. اينان كسانى هستند كه خداوند عزّ و جلّ به ايشان عطا فرمود، ولى ايشان حق خداوند عزّ و جلّ را از اموالشان، پرداخت نكردند.

٣- ... امام صادق ٧ فرمودند: هيچ مالدارى نيست كه زكات طلا يا نقره خود را نپردازد، مگر اين كه خداوند در روز قيامت او را در دشت صاف و نرمى زندانى نموده و اژدهايى را كه از تجمع زهر در سرش موى سرش ريخته است، بر او مسلط مى‌نمايد. آن اژدها به دنبال او مى‌رود و او فرار مى‌كند و هنگامى كه مى‌بيند نمى‌تواند فرار كند، دستش را به سوى اژدها مى‌برد و او همان گونه كه ترب را گاز مى‌زند و مى‌خورد، دستش را گاز زده و مى‌خورد. و در نهايت دور گردنش چنبر مى‌زند و اين همان فرمايش خداوند عزّ و جلّ است: «در روز قيامت اموالى كه با آن بخل مى‌ورزيدند، طوق گردنشان مى‌شود»[٣] و هيچ مالدارى نيست كه زكات شتر، گاو يا گوسفند خود را ندهد، مگر اين كه خداوند در روز قيامت او را در دشت صاف و نرمى زندانى نموده و هر حيوان سم‌دارى او را لگدكوب كرده و هر جانور نيش‌دارى به او نيش مى‌زند. و هيچ مالدارى نيست كه زكات نخل، انگور و زراعت (خرما، كشمش،

[١] سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ. سوره آل عمران( ٣): آيه ١٨٠.

[٢] همان.

[٣] همان.