و كسى كه مال حرامى به دست آورد، خداوند هيچ صدقه، آزاد كردن بنده، حج و عمره‌اى را از او قبول نمى‌كند. و خداوند عزّ و جلّ بعدد پاداش اين اعمالش براى او گناه مى‌نويسد و اگر پس از مرگ او چيزى از آن باقى بماند، توشه او براى جهنم خواهد بود و كسى كه به آن دسترسى داشته باشد، ولى آن را از ترس خداوند ترك كند، در دوستى و رحمت خداوند به سر برده و دستور مى‌رسد كه او را به بهشت ببريد.

و كسى كه با زن نامحرمى دست بدهد، در روز قيامت در حالى مى‌آيد كه دستهايش به گردنش بسته شده است. آنگاه دستور مى‌رسد او را به جهنم ببريد و كسى كه با زن نامحرمى شوخى كند، در مقابل هر كلمه‌اى كه در دنيا به او گفته است، هزار سال حبس مى‌شود و اگر مردى زنى را با رضايت او از راه حرام در آغوش بكشد، ببوسد، يا با او نزديكى يا شوخى كند و در اين بين گناهى اتفاق بيفتد، آن زن همان قدر گناهكار است كه مرد گناه كرده و اگر مرد بزور اين كارها را انجام دهد، گناه هر دو بعهده مرد است.

و كسى كه مسلمانى را در خريد و فروش فريب دهد، از ما نيست. و در روز قيامت با يهود محشور مى‌شود. زيرا بدون شك و ترديد كسى كه مردم را فريب دهد، مسلمان نيست.

و كسى كه وسايل منزل از قبيل تبر، تيشه و بيل را از همسايه‌اش كه به آن احتياج دارد دريغ كند، خدا در روز قيامت او را از فضل خود محروم نموده و او را به خودش واگذار مى‌نمايد و كسى كه خداوند او را به خودش واگذارد، هلاك خواهد شد. و خداوند هيچ عذرى را از او قبول نمى‌كند[١].

و زنى كه شوهرش را اذيت كند، تا زمانى كه او را يارى نكرده و راضيش ننمايد، خداوند نماز و هيچ عمل نيكى را از او قبول نمى‌كند؛ گرچه همه عمرش را روزه گرفته، شبها را با عبادت سپرى كند، چندين برده در راه خدا آزاد كند و اموالش را در راه خدا خرج كند، اولين كسى است كه به جهنم مى‌رود و اگر مرد نيز زن خود را اذيت كرده و به او ظلم كند، همين مقدار مرتكب گناه شده و به همين اندازه عذاب مى‌شود.

و كسى كه به صورت مسلمانى سيلى بزند، خداوند در روز قيامت استخوانهاى او را پراكنده مى‌سازد، سپس آتش را بر او مسلط مى‌نمايد. نيز در حالى محشور مى‌شود كه دستانش به گردنش بسته است و تا زمانى كه وارد جهنم شود، به همين حال خواهد بود.

و اگر كسى در شب يا روز به فكر فريب برادر مسلمانش باشد، در همه آن روز يا شب‌

[١] البته بنا بر روايتى اگر همسايه محتاج، همسايه‌اى باشد كه وسايلى را كه مى‌گيرد سالم برنمى‌گرداند، اشكالى ندارد كه آن وسايل را به او ندهيم.