ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - بندرريگي، ابراهيم - الصفحة ٣٠٩ - ثواب دعاى سائل براى صدقه دهنده

پى آن گفت: بسم اللَّه. خدايا آن را به من بازگردان. من نزد او رفته و سلام كردم. فرمودند:

معلّى هستى؟ عرض كردم: بله. فدايت گردم. فرمودند: جستجو كن هر چه ديدى به من بده.

من نيز آنچه را مى‌يافتم به او مى‌دادم. ديدم كيسه‌اى نان به همراه دارد. عرض كردم: فدايت گردم بگذاريد بجاى شما من آن را بياورم. فرمودند: نه من سزاوارتر از تو هستم، ولى با من بيا.

با هم به سايبان «بنى ساعده» رفتيم. در آنجا عده‌اى خوابيده بودند. آن حضرت ٧ يك يا دو نان زير لباس هر كدام از آنان گذاشت. در بازگشت به آن حضرت ٧ عرض كردم: فدايت گردم آيا مذهب آنها حق بود (شيعه بودند)؟ فرمودند: اگر مذهب آنها حق بود، نمك غذايشان را هم برايشان مى‌آوردم. خداوند هر چيزى كه آفريد ذخيره‌كننده‌اى دارد، مگر صدقه كه خود سرپرست آن است. و پدرم هنگامى كه صدقه‌اى مى‌داد، ابتدا آن را در دست سائل قرار مى‌داد، سپس آن را مى‌گرفت، مى‌بوسيد و مى‌بوييد؛ آنگاه دوباره آن را به سائل مى‌داد. و اين كار بدين جهت بود كه صدقه قبل از اين كه به دست سائل برسد به دست خداوند مى‌رسد. و دوست دارم آنچه به دست خدا رسيده است به دست من برسد زيرا صدقه پس از اين كه به دست خدا رسيد، به دست سائل مى‌رسد. و همانا صدقه دادن در شب خشم خداوند را از بين برده، گناه بزرگ را محو نموده و حساب را آسان مى‌گرداند و صدقه دادن در روز مال را زياد و عمر را طولانى مى‌نمايد. همانا حضرت عيسى ٧ زمانى كه از ساحل دريا مى‌گذاشت، نانى را كه غذايش بود، به دريا انداخت. يكى از يارانش عرضه داشت: اى روح اللَّه و كلمة اللَّه چرا چنين كرديد؟ اين مقدارى از غذايت بود. فرمودند: اين كار را كردم تا جنبنده‌اى از جنبندگان آب آن را بخورد و ثواب آن نزد خداوند بزرگ است.

ثواب دعاى سائل براى صدقه دهنده‌

١- ... امام صادق ٧ نقل مى‌نمايند كه امام زين العابدين ٧ فرمودند: هيچ مردى به فقير ضعيفى صدقه نمى‌دهد و آن فقير در آن زمان براى او دعايى نمى‌كند، مگر اين كه دعاى او مستجاب مى‌گردد.