در روز بيست و يكم خداوند قبرهاى شما را هزار فرسخ وسعت مى‌بخشد و تاريكى و وحشت را از شما برداشته و قبرهاى شما را مانند قبرهاى شهدا و صورتهايتان را مانند صورت يوسف به يعقوب عليهم السّلام مى‌نمايد.

در روز بيست و دوم خداوند همان گونه كه فرشته مرگ را براى پيامبران مى‌فرستد، او را براى شما مى‌فرستند؛ ترس منكر و نكير را از شما برداشته و شما را از هم و غم دنيا و عذاب آخرت رهايى مى‌دهد.

در روز بيست و سوم همراه با پيامبران، صدّيقين، شهدا و صالحان از پل صراط مى‌گذريد و گويا همه يتيمان امتم را سير كرده و همه برهنگان امتم را پوشانده‌ايد.

در روز بيست و چهارم از دنيا نمى‌رويد، تا اين كه هر كدام از شما مكان خود را در بهشت ببينيد و به هر كدام از شما ثواب هزار مريض و هزار غريب كه در راه خدا (از وطن خود) خارج شده‌اند و ثواب آزاد كردن هزار بنده از فرزندان اسماعيل را عطا مى‌نمايد.

در روز بيست و پنجم خداوند در زير عرش هزار گنبد سبز براى شما مى‌سازد كه بر سر هر گنبد خيمه‌اى از نور است. خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد: اى امت محمد! من پروردگار شما و شما بندگان و كنيزان من هستيد. در سايه عرش من در اين گنبدها بنشينيد و بخوريد و بياشاميد؛ گوارايتان باد. هيچ ترسى نداشته و اندوهگين نخواهيد شد. اى امت محمد! به عزت و جلالم سوگند قطعا و حتما بگونه‌اى شما را به بهشت مى‌فرستم كه اولين و آخرين از شما به شگفتى آيند و همانا و محققا بر سر هر كدام از شما هزار تاج از نور خواهم گذاشت و هر كدام از شما را بر شترى كه از نور آفريده شده سوار خواهم كرد؛ شترى كه افسار آن نيز از نور است و در اين افسار هزار حلقه از طلاست؛ در هر حلقه‌اى فرشته‌اى از فرشتگان ايستاده و هر فرشته ميله‌اى از نور در دست دارد. و بدين شكل بدون حساب وارد بهشت مى‌شويد.

هنگامى كه روز بيست و ششم فرا رسد، خداوند با نظر رحمت به شما مى‌نگرد و همه گناهانتان را مى‌بخشد، مگر خونها و اموال (حق الناس) و در هر روز هفتاد بار خانه‌هايتان را از غيبت، دروغ و تهمت پاك مى‌نمايد.