ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - بندرريگي، ابراهيم - الصفحة ١٢٥ - ثواب روزه رجب
تمام بهشتها، در هر بهشتى چهل هزار شهر از طلا به او خواهد داد كه در هر شهرى چهل هزار قصر، در هر قصر چهل هزار هزار خانه، در هر خانهاى چهل هزار هزار سفره، در هر سفره چهل هزار هزار كاسه، در هر كاسهاى چهل هزار هزار نوع خوردنى و نوشيدنى وجود دارد كه هر كدام از اين خوردنيها و نوشيدنيها رنگ جداگانهاى دارند. در هر خانهاى چهل هزار هزار تخت از طلا وجود دارد كه اندازه هر كدام از اين تختها دو هزار ذراع[١] در دو هزار ذراع است و بر هر كدام از اين تختها دخترى از حور العين است كه هر كدام از آنها سيصد هزار زلف جلو پيشانى از نور دارند كه هر كدام از اين زلفها را يك هزار هزار دختر خدمتكار خردسال حمل نموده و با مشك و عنبر خوشبو مىنمايند تا روزهدار رجب پيش او بيايد. تمام اينها براى كسى است كه تمام ماه رجب را روزه بگيرد. عرض كردند: اى پيامبر خدا! كسى كه بعلت ضعف با مرض يا زنى كه پاك نباشد و نتواند روزه بگيرد، چه كارى انجام دهد تا به آنچه فرمودى برسد؟ آن حضرت ٦ فرمودند: براى هر روز قرص نانى صدقه بدهد. قسم به كسى كه جانم به دست اوست، همانا اگر هر روز اين طور صدقه بدهد، به آنچه گفتم و بيش از آن مىرسد. و بدون ترديد اگر تمام مخلوقات آسمانها و زمين همگى جمع شوند تا مقدار ثواب اين عمل را معين كنند، به يك دهم فضائل و درجاتى كه در بهشتها به آن دست مىيابد، نمىرسند. عرض كردند: اى رسول خدا! كسى كه نتواند اين صدقه را بدهد چه كارى انجام بدهد تا به آنچه فرمودى برسد؟ آن حضرت ٦ فرمودند: با اين تسبيح در هر روز صد بار خدا را تسبيح كند تا سى روز تمام شود:
«سبحان الإله الجليل سبحان من لا ينبغى التّسبيح الّا له سبحان الأعزّ الأكرم سبحان من لبس العزّ و هو له اهل»[٢]
٥- ... امام رضا ٧ فرمودند: خداوند حضرت محمد ٦ را پس از سه شب كه از ماه رجب گذشت (روز سوم رجب) به پيامبرى برانگيخت. به همين جهت روزه اين روز مانند روزه هفتاد سال است.
سعد بن عبد اللَّه (يكى از راويان اين حديث) مىگويد: بزرگان ما مىگفتند: در اين جا نويسنده روايت اشتباه كرده است. و درستش اين است كه سه شب باقيمانده از رجب پيامبر ٦ را به پيامبرى برانگيخت (يعنى بيست و هفتم رجب).
[١] هر ذراع بين پنجاه تا هفتاد سانتيمتر است.
[٢] ترجمه: خداى بزرگ را منزه مىدانم. كسى را كه منزه مىدانم. عزيزترين و گراميترين را منزه مىدانم. كسى را كه لباس عزت پوشيده و تنها او شايسته اين لباس است را منزه مىدانم.