و كسى كه بيست و چهار روز از رجب را روزه بگيرد، فرشته مرگ بصورت جوانى سراغ او مى‌آيد كه لباس ديباى سبزى پوشيده و بر اسبى از اسبهاى بهشتى سوار است؛ در دست او حرير سبزى است كه با مشك بسيار خوشبو معطر شده است و نيز جامى طلايى كه پر از شراب بهشتى است. هنگام خروج جانش آن را به او مى‌نوشاند و سختى‌هاى مرگ را براى او آسان مى‌نمايد. آنگاه روح او را در آن حرير مى‌گذارد كه در اين حال بويى از آن برمى‌خيزد كه اهل آسمانهاى هفتگانه آن را احساس مى‌نمايند. او در قبر خود سيراب مانده و از قبرش نيز سيراب برانگيخته مى‌شود تا زمانى كه به حوض پيامبر ٦ برسد.

و كسى كه بيست و پنج روز از رجب را روزه بگيرد، همانا هنگامى كه از قبرش خارج شود، هفتاد هزار فرشته به پيشواز او مى‌روند كه در دست هر كدام از آن فرشتگان بيرقى از درّ و ياقوت است؛ با خود زيور آلات و لباسهاى نيكو و كم نظير همراه دارند و مى‌گويند: اى دوست خدا! بشتاب بسوى پروردگارت. و او از اولين كسانى است كه وارد بهشت سكونت مى‌شود همراه با مقربينى كه خدا از آنها راضى شده و آنها نيز از او راضيند. و اين سعادت بزرگى است.

و كسى كه بيست و شش روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند در سايه عرش صد قصر از درّ و ياقوت مى‌سازد كه بر سر هر قصرى خيمه‌اى سرخ از حرير بهشتى است و در حالى كه مردم مشغول حساب هستند، او در ناز و نعمت در آن ساكن مى‌شود.

و كسى كه بيست و هفت روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند قبر او را به مقدار راه چهار صد سال وسعت مى‌دهد و تمام اين مقدار را پر از مشك و عنبر مى‌نمايد.

و كسى كه بيست و هشت روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند عز و جل بين او و آتش نه خندق مى‌گذارد كه فاصله هر خندق به مقدار فاصله آسمان و زمين است؛ به مقدار راه پانصد سال.

و كسى كه بيست و نه روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند او را مى‌آمرزد؛ گر چه كسى باشد كه به دستور ظالم يك دهم اموال مردم را مى‌گرفته يا زنى باشد كه هفتاد بار بى‌عفتى كرده باشد. اگر آن زن با اين كار بخواهد خوشنودى خداى عز و جل را بدست آورده و از جهنم رهايى يابد، خداوند حتما او را مى‌آمرزد.

و كسى كه سى روز از رجب را روزه بگيرد، منادى از آسمان ندا مى‌دهد: اى بنده خدا! گذشته‌هايت آمرزيده شد، در باقيمانده عمر خود عملت را از نو شروع كن. و خداوند در