بدانيد كسى كه يك روز از رجب را بخاطر ايمان و پاداش خداوند روزه بگيرد، مستوجب رضايت بزرگ خداوند گرديده و روزه او در آن روز خشم خداوند را خاموش مى‌گرداند و درى از درهاى جهنم بر او بسته خواهد شد و اگر زمين پر از طلا شود و آن را در راه خدا خرج كند، برتر از روزه او نخواهد بود و پاداش او با هيچ چيزى از دنيا غير از حسنات، كامل نمى‌شود و هنگامى كه شب فرا رسد، ده دعاى مستجاب خواهد داشت. اگر براى موردى در دنيا دعا كند، خداوند آن را به او عنايت خواهد فرمود و الّا بالاترين خيرى را كه دوستان، محبوبان و برگزيدگان او در دعاى خود خواسته‌اند، براى او ذخيره مى‌فرمايد.

و كسى كه دو روز از رجب را روزه بگيرد، هيچ كسى از اهل آسمان و زمين نمى‌تواند كرامتى را كه نزد خداوند دارد، توصيف كند و پاداشى مانند پاداش ده تن از راستگويان كه در مدت عمر خود- گرچه بسيار طولانى باشد- دروغى نگفته‌اند، خواهد داشت و در روز قيامت همانند و به مقدار آنان شفاعت نموده و با آنان و در ميانشان محشور مى‌شود تا وارد بهشت گردد و از دوستان آنان باشد.

و كسى كه سه روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند بين او و جهنم خندق يا مانعى به طول رفتن هفتاد سال قرار مى‌دهد و خداى عز و جل هنگام افطار او مى‌فرمايد: همانا و محققا حق تو بر من واجب شد و محبت و ولايت من براى تو لازم شد. اى فرشتگانم شما را گواه مى‌گيرم كه همانا و محققا و قطعا همه گناهان او را از اول تا آخرين آنها، آمرزيدم.

و كسى كه چهار روز از رجب را روزه بگيرد، از تمام بلاها ايمن مى‌شود؛ از ديوانگى، جذام، پيسى، فتنه دجال و عذاب قبر در امان خواهد بود و مانند پاداشهاى عاقلان توبه‌كار و بازگشت‌كننده به خدا براى او مى‌نويسند و نامه عملش را در ميان دسته اول عبادت‌كنندگان به دست راستش مى‌دهند.

و كسى كه پنج روز از رجب را روزه بگيرد، به عهده خداوند است كه در روز قيامت او را راضى كند و روز قيامت در حالى برانگيخته مى‌شود كه صورتش مانند ماه شب چهارده است؛ به عدد انبوهى از شن براى او حسنات مى‌نويسند و بدون حساب وارد بهشت مى‌شود و به او مى‌گويند: هر چه آرزو دارى از خدا بخواه.

و كسى كه شش روز از رجب را روزه بگيرد، در حالى كه از قبر خود خارج مى‌شود كه سيماى او نور درخشنده‌اى دارد كه از خورشيد سفيدتر است. و غير از اين نور، در روز قيامت نورى به او مى‌دهند كه اهل محشر از آن بهره مى‌گيرند. و نيز در روز قيامت در دسته‌