اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٧٦ - ٤ - بر سفرههاى جمعى
آن بود كه هر كس آن حضرت را به طعام دعوت مىكرد اجابت مىنمود و فرقى ميان برده و آزاد و فقير و غنى نمىگذاشت. حتى اگر بهتكّهاى گوشت هم دعوتش مىكردند ردّ نمىكرد. هديه اين و آن را مىپذيرفت، اگر چه يك جرعه شير باشد مىگرفت و آن را مىنوشيد ولى صدقه نمىخورد.[١]
٤- بر سفرههاى جمعى
مهمان دوستى و علاقه به حضور ديگران بر سر سفره از خصلتهاى جوانمردان و سخاوتمندان است.
پيامبر اكرم ٦ از غذاهاى حلال همراه خانواده و خدمتكار و همزمان با آنان مىخورد. اگر مسلمانى هم به ميهمانى دعوت شده بود همراه آنان نشسته بر زمين و بر روى هر چه كه ديگران طعام مىخوردند، غذا مىخورد و از هر چه كه خانواده مىخوردند با آنان مىخورد مگر آنكه مهمان داشته باشد كه ترجيح مىداد با مهمانش غذا بخورد.
محبوبترين غذا و سفره در نظر پيامبر غذايى بود كه شركت كنندگان بيشترى بر سر طعام باشند.[٢] آن حضرت غذا خوردن به تنهايى را دوست نداشت و تنها غذا نمىخورد:
«وَكانَ لايأكُلُ وَحدَهُ».[٣]
[١] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٢٧.
[٢] - سنن النبى، ص ١٦٦.
[٣] - همان، ص ١٧٧.