اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٣٦ - ٣ - جلوس مؤدبانه
به مخاطب، نكند.[١]
ابوذر غفارى نقل مىكند:
رسول خدا ٦ ميان اصحاب مىنشست، و گاهى كه فردى غريب و ناشناس مىآمد و آن حضرت را نمىشناخت، از جمع مىپرسيد كه پيامبر كدام يك از شماست؟ اين بود كه از رسول خدا ٦ درخواست كرديم اجازه فرمايد جايگاهى برايش بسازيم كه آنجا بنشيند تا افراد غريب، او را بشناسند.
با موافقت پيامبر، دكّه و سكو مانندى از گِل برايش بنا كرديم، آن حضرت روى آن مىنشست و ما هم در دو طرف پيامبر مىنشستيم.[٢]
انس بن مالك نقل مىكند:
هرگاه نزد پيامبر مىآمديم، حلقهوار مىنشستيم.[٣]
و اين گونه حلقهوار و دور هم نشستن، نشانه بى تكلّفى در جلسات، و پرهيز از تشريفات و در قيد و بند «جاى خاص» نبودن است.
٣- جلوس مؤدّبانه
نحوه نشستن در حضور ديگران، فرهنگ و تربيت انسان را نشان مىدهد. پيامبر اعظم ٦ بيش از همه ادب
[١] - مكارم الاخلاق، ص ١٤.
[٢] - همان، ص ١٦.
[٣] - بحارالانوار، ج ١٦، ص ٢٣٦.