اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٨٧ - ٦ - حج و زيارت
را بياموزند.
٦- حج و زيارت
مكّه وطن پيامبر خدا بود و مسجد الحرام نزد او حرمت و قداست بالايى داشت و به حج و طواف كعبه عشق مىورزيد.
هنگام ورود به مكّه، پيوسته نام خدا را بر زبان داشت و خدا را به بزرگى مىستود.
وقتى وارد مسجد الحرام مىشد، رو به كعبه مىايستاد و دعا مىكرد. كعبه را طواف مىكرد، حجر الاسود را مىبوسيد.[١] و در هر دور، دست بر آن مىكشيد. سراغ آب زمزم مىرفت و از آن مىنوشيد. حتّى وقتى در مدينه بود، مىخواست كه از آب زمزم برايش هديه آورند: «كان النَّبِيُّ يَسْتَهدِي مِنْ ماءِ زَمْزَمَ وَهُوَ بالمَدِينَةِ».[٢]
عادت آن حضرت بود كه روز عيد قربان، گوسفند سفيد و بزرگ قربانى مىكرد. نقل شده است كه روز عيد قربان دو گوسفند ذبح مىكرد، يكى از جانب خود، ديگرى به نيابت از هر كسى از امتش كه توان قربانى نداشت.[٣]
[١] - فروع كافى، ج ٤، ص ٥٦٧.
[٢] - تهذيب الأحكام، ج ٥، ص ٤٧١.
[٣] - فروع كافى، ج ٤، ص ٤٩٥.