اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٥٩ - ٤ - مسواك

«و كان ٦ يُقَلِّمُ اظفارَهُ وَيَقُصُّ شارِبَهُ يَومَ الجمعَةِ قبلَ انْ يَخْرُجَ الى الصَّلاةِ».[١]

آن حضرت روز جمعه پيش از آنكه براى برپايى نماز جمعه از خانه بيرون رود، ناخن هايش رامى چيد و شارب خود را كوتاه مى‌كرد.

چيدن ناخن و كوتاه كردن مو به بهداشت آن كمك مى‌كند. پيامبر اكرم ٦ به اين نظافت حتى در مسافرت‌ها هم‌توجّه داشت و هر گاه به سفر مى‌رفت پيوسته پنج چيز را با خود داشت: آينه، سرمه دان، شانه، مسواك، و قيچى.[٢] هر گاه سر و صورت خود را مى‌شست. موهاى خويش را با «سدر» شستشو مى‌داد.[٣]

آن حضرت علاقه داشت كه بر موى سر و صورت خود روغن‌هاى خوشبو كننده بزند، حتى به ابروها و شارب هم مى‌زد. در سفره‌ها هيچگاه شيشه روغن و سرمه دان و قيچى و مسواك و شانه را از خود دور نمى‌ساخت.[٤]

٤- مسواك‌

رسول خدا ٦ اهميت فراوانى به مسواك مى‌داد.

[١] - سنن النبى، علامه طباطبايى، ص ١٠٦.

[٢] - همان، ص ١٠٩.

[٣] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٤٧.

[٤] - مكارم الاخلاق، ص ٣٥.