اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٨٣ - ٣ - شاكر و سائل
به نقل شهيد ثانى، پيامبر اكرم ٦ براى وقت نماز انتظار مىكشيد و شوقش براى عبادت افزون مىشد و چشم به راه رسيدن وقت نماز بود.[١] نماز و عبادت را بسيار دوست مىداشت و مىفرمود:
«جُعِلَ قُرِّةُ عَينى فى الصّلاةِ و الصَّومِ».[٢]
روشنايى چشم من در نماز و روزه قرار داده شده است.
در ماههاى رمضان عاشقانهتر عبادت مىكرد. دستور مىداد براى او خيمهاى در مسجد مىزدند، از زنان فاصله مىگرفت، رختخوابش را جمع مىكرد و خود را فارغ و خالص براى اعتكاف و عبادت مىساخت.[٣]
به ابوذر غفارى مىفرمود: اى ابوذر! خداوند نماز را محبوب من ساخته است همچنان كه غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه قرار داده است، گرسنه هر گاه طعام بخورد سير مىشود و تشنه با خوردن آب سيراب مىگردد، ولى من از نماز سير نمىشوم:
«... وَانا لااشْبَعُ مِنَ الصّلاةِ».[٤]
٣- شاكر و سائل
حضرت رسول ٦ هم زبانى شاكر بر نعمتها داشت، هم
[١] - سنن النبى، ص ٢٦٨، حديث ٢٧٥.
[٢] - همان، حديث ٢٧٨.
[٣] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٧٣.
[٤] - سنن النبى، ص ٢٦٩.