اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٧٤ - ٣ - روش متواضعانه
هر گاه طعام و سفره در مقابل حضرت مىنهادند چنين دعا مىكرد:
«اللّهُمَّ اجْعَلْها نِعمَةً مَشكورةً تَصِلُ بِها نِعْمةَ الجنَّة».[١]
خدايا اين را نعمتى سپاس گزارى شده قرار بده، نعمتى كه آن را به نعمت بهشت، متصل سازى.
آن حضرت به خوردن غذاهاى مانده در سفره اهتمام مىورزيد و طعام افتاده از سفره را مهريه حورالعين مىدانست و خوردن خوردههاى غذا يا تكه نانى را كه بر زمين افتاده مايه رحمت و مغفرت الهى معرفى مىكرد.[٢]
اين گونه برخورد با مواد غذايى و مواهب خدا هم سپاس نعمتهاى الهى است، هم جلوى اسراف را مىگيرد و به مردم مىآموزد تا مواهب الهى را هدر ندهند و اسراف نكنند.
٣- روش متواضعانه
فروتنى و تواضع در آداب غذا خوردن، در نوع غذا، جاى غذا، كيفيت خوردن و افراد هم غذا و هم سفره روشن مىشود. رسول خدا با محرومان و بينوايان هم غذا مىشد، حتى با دست خود به آنان غذا مىداد.
«يؤاكِلُ المَساكينَ وَيُناوِلُهُمْ بِيَدِهِ».[٣]
[١] - مكارم الاخلاق، ص ١٤٣.
[٢] - همان، ص ١٤١.
[٣] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٨٨.