اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٧٢ - ١ - وارستگى از اسارت شكم
گرسنه و خائف از خدا باشد.[١]
امام صادق ٧ وقتى سخن از گرسنگى كشيدنهاى پيامبر و سير نخوردنها و اكتفا به نان جو كردن وى مىگفت، افزود: نمىگويم كه آن حضرت نداشت و نمىيافت كه بخورد! چرا كه او گاهى به يك نفر صد شتر جايزه داد و اگر مىخواست مىخورد، جبرئيل سه بار كليدهاى گنجينههاى زمين را براى او آرود و او را در پذيرفتن آن مخيّر ساخت، بىآنكه از درجات اخروى حضرتش اندكى كاسته شود، اما باز هم آن حضرت نيازمندى و تواضع در پيشگاه خدا را ترجيح مىداد.[٢]
كسى از امام صادق ٧ پرسيد: آيا اين روايت صحيح است كه پيامبر اكرم ٦ از نان گندم سير نخورد؟ فرمود: نه اصلًا نان گندم نمىخورد بلكه از نان جو آن قدر نخورد كه سير شود![٣]
مقيّد نبودن آن حضرت به نوع خاصى از غذا جز اين قيد و شرط كه حلال باشد، نشانه ديگرى از اين وارستگى بود:
«كانَ رَسُولُ اللَّه يأكُلُ الأصنافَ مِنَ الطَّعامِ».[٤]
پيامبر خدا هر نوع غذا را مىخورد.
[١] - سنن النبى، ص ١٦٠.
[٢] - همان، ص ١٨٢.
[٣] - همان، ص ١٦٢.
[٤] - مكارم الاخلاق، ص ٢٦.