اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٦٠ - ٤ - مسواك
دندانهايش پيوسته برّاق و سفيد بود و امت خويش را هم به مسواك زدن دستور مىداد. هر گاه مىخوابيد، مسواك را بالاى سر خود مىگذاشت. قبل از خواب مسواك مىزد.
وقتى از خواب بيدار مىشد مسواك مىزد.[١]
اين نكته بهداشتى توصيه خدا به آن حضرت بود.
مىفرمود: آن قدر (از سوى خداوند) به مسواك فرمان داده شدم كه ترسيدم بر من واجب شود.[٢] نسبت به امت خويشنيزفرموده است كه: اگر نبود كه بر امتم دشوار سازم آنان را امر مىكردم كه با هر نماز مسواك بزنند. مىفرمود:[٣]
مسواك هم پاكيزه كننده دهان، هم موجب رضاى الهى است و از سنتهاى مؤكدى است كه خداوند قرار داده است.[٤]
مجموعه آنچه در چهره و موى سر و صورت و لباس و دهان و دندان و بوى بدن و زيبايى ظاهرى مطرح شد، سنت «تجمل» و آراستگى است كه در زندگىنامه حضرت رسول ٦ ديده مىشود.
امت محمد ٦ نيز چه در مقابل امتها و ملتها و پيروان اديان ديگر و چه به عنوان الگوى تأثيرگذار بر
[١] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٥٣.
[٢] - همان.
[٣] - سفينة البحار، محدّث قمى، ج ١، ص ٦٧٤.
[٤] - همان، ص ٦٧٥.