اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ١٢ - رسول خدا
صورت «اخلاق نظرى» تعاليم دين و قرآن را مطرح كرد و گاهى به شكل «اخلاق عملى». هر دو شيوه، مطلوب و مفيد است؛ اما آنچه به نظر، سازندهتر مىرسد، پرداختن به سيره عملى و روشهاى رفتارى بزرگانى است كه جنبه اسوه و الگويى دارند و نوعى «ميزان» به حساب مىآيند به همين دليل، در اين نوشتار در پى شناختن سيره اخلاقى پيامبرخدا ٦ و آشنايى با سنتهاى رفتارى اوييم و اميدواريم توفيقتأسى به آن اسوه پاك را خداوند به ما ارزانى دارد.
رسول خدا ٦ اسوه كامل
اگر نسبت به سرمشق بودن هركس ديگر، شبهه و ترديدى باشد، الگو بودن حضرت رسول ٦ بىهيچ ترديدى، از سوى خداى متعال تثبيت و امضا شده است واخلاق والاى نبوى كه عامل عمده محبوبيت او در ميانامت، و سبب اصلى موفقيت اودردعوت دينى بوده، درقرآن كريم به صراحت ستوده شده است: «انَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيم»[١] امت محمدى مأمورند تا از خصلتها و خلق و خوى فردى و اجتماعى آن حضرت، تبعيت كنند و آن پيامبر رحمت و الگوى كمال را «اسوه» خويش قرار دهند.
در تبعيت از اخلاقيات برجسته يك الگو، آشنايى با ريز
[١] - سوره قلم، آيه ٤.