اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٦٨ - ٤ - لباسهاى ويژه
نيست ولى در رديف جامه به شمار مىآيد. از سنتهاى اسلامى پوشاندن سر است چه هنگام عبادت و نماز چه در مواقع ديگر.
پوشش پيامبر اكرم ٦ براى سر خود، اغلب «عمامه» بود. هنگام خطبه و جهاد به تناسب شرايط با چيزى سر را مىپوشاند. گاهى هم سر برهنه بود. به روايت امام صادق ٧ پيامبر اسلام عرقچين و كلاه سفيد راه راه مىپوشيد و در هنگام جنگ عرقچين بر سر مىگذاشت كه دو گوش داشت و روى گوشها را مىپوشاند.[١]
در مواقع ديگر از زير عمامه عرقچين هم بر سر مىپوشيد:
«كانَ يَلبِسُ القَلانِسَ تَحتَ العَمائمِ».[٢]
البته گاهى عمامه بدون كلاه بر سر مىنهاد يا كلاه بدون عمامه مىپوشيد.[٣] عمامه سياهى داشت كه بر سر مىپيچيد و با آن نماز مىخواند.[٤]
اگر استفاده از دستمال و حوله را براى خشك كردن دست و صورت هنگام وضو وارد بحث پوشش لباس كنيم بد نيست بدانيم كه رسول خدا ٦ حولههاى متعددى داشت با نامهاى مختلف و كاربردهاى گوناگون كه به مراعات
[١] - مكارم الاخلاق، ص ١٢٠.
[٢] - سنن النبى، ص ١٢٢، محجة البيضاء، ج ٤، ص ١٤٣.
[٣] - بحار الانوار، ج ١٦، ص ٢٥٠.
[٤] - سنن النبى، ص ١٢٥.