اخلاق نبوى - محدثى، جواد - الصفحة ٧٧ - ٤ - بر سفرههاى جمعى
در سفرههاى جمعى، رسول خدا زودتر از همه دست به غذا مىبرد و ديرتر از همه دست از غذا مىكشيد تا ديگران بدون حجب و حيا و خجالت كشيدن غذا بخورند:
«اذا اكَلَ مَعَ قَومٍ طَعاماً كان اوَّلَ مَنْ يَضَعُ يَدَهَ و آخِرَ مَنْ يَرْفَعُها لِيأكُلَ القَومُ».[١]
و مىفرمود: هر كس از جلوى خودش غذا بخورد.
هرگاه نزد قومى مهمان بود و غذا مىخورد چنين دعا مىكرد:
«افْطَرَ عِندكُمُ الصّائمونَ وَ اكَلَ طعامَكُمُ الابرار».[٢]
روزه داران نزد شما افطار كنند و نيكان از غذايتان بخورند.
هر گاه با جمعى به يك مهمانى كه دعوت شده بودند مىرفتند اگر كسى كه دعوت نبود با او و يارانش همراه مىشد، نزديك خانه طرف كه مىرسيدند، مىفرمود: تو را كه دعوت نكردهاند همين جا باش تا براى تو هم از ميزبان اجازه بگيريم.[٣]
هر گاه مهمان به منزل وى مىآمد با مهمان غذا مىخورد و از سفره دست نمىكشيد تا آنكه مهمان دست از طعام بكشد.[٤]
[١] - محاسن، برقى، ص ٤٤٨.
[٢] - مكارم الاخلاق، ص ٢٧.
[٣] - همان، ص ٢٢.
[٤] - سنن النبى، ص ٦٧.