توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٢٠٨ - خاتمه مجلس سوم

خداوند على علّام، صاحب جلال و اكرام و انشاكننده انام، و فانى‌كننده عالم‌ها و زمان‌ها و صاحب رازهاى پنهان و علم غيبى كه مخفى است از ديگران و نامهايش مخزون است نزد دوستانش، و علومش از اغيار مكنون است.

و صلوات و بركات بلا نهايت بر رساننده وحى و اداكننده رسالت كه فرستاده است او را بشارت دهنده به ثواب و ترساننده از عقاب و دعوت‌كننده به سوى خدا به توفيق او و سراج منير راه هدايت تا هر كه گمراه گردد بعد از اتمام حجّت هلاك شده باشد و هر كه به ايمان و هدايت زنده گردد از راه دليل و برهان به منازل عرفان رسيده باشد.[١] و درود بر آل بى‌مثال او باد. صلوات طيّبات و زاكيات و تحيات ناميات و سلام و رحمت و بركات ابد الابدين و دهر الداهرين. و ايشانند سزاوار هر تحيّت و كرامت.

شرح كردم براى تو اى مفضّل! دليل‌ها براى وجود و علم و حكمت خالق اشياء و شواهد بر تدبير و تقدير ملك قدير در خلق انسان و حيوان و شجر و گياه و غير آن آن قدر كه عبرت گيرد هر عاقلى.

و اكنون شرح مى‌كنم براى تو آفت‌ها را كه حادث مى‌شود در بعضى از زمان‌ها و آنها را گروهى از جاهلان وسيله گردانيده‌اند براى انكار خلق و خالق و تدبير و تقدير و آنچه انكار مى‌كنند و مخالف‌

[١] سوره انفال، آيه ٤٢.