توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٣٣ - خلقت بوزينه

مردم را دلالت كند بر قدرت كامله‌اش كه هيچ ممكن از آن بيرون نيست، و بدانند كه خالق جميع اصناف حيوانات يكى است. اگر خواهد اعضاى چند حيوان را جمع مى‌تواند كرد و اعضاى حيوانات را متفرّق مى‌تواند ساخت، و در خلقت، هر چه خواهد مى‌افزايد و آنچه اراده نمايد مى‌كاهد. و آنچه را اراده نمايد قدرتش از آن عاجز نيست.

و سبب درازى گردن آن، آن است كه منشأ و مولد و مرعى و چراگاه آن در بيشه‌ها است كه درختهاى بلند بسيار مى‌باشد، پس محتاج است به گردن بلند كه به دهان خود برگ از درختان بسيار بلند بگيرد و از ميوه‌هاى آن غذاهاى خود را تحصيل نمايد.

[خلقت بوزينه‌]

تأمل كن در خلقت بوزينه و مشابهت آن با انسان در بسيارى از اعضاى آن، زيرا كه سرو رو و دوشها و سينه آن شبيه است به آدمى و احشاء و امعاى وى مانند احشاى آدمى است و خدا او را زيركى و فهمى بخشيده كه هر اشاره كه صاحبش مى‌كند مى‌يابد، و اكثر حركات آدمى را تقليد مى‌كند، و در خلقت و شمايل نهايت مناسبت به انسان دارد. و حكمت در خلقتش آن است كه آدمى بداند كه او از خلقت و طينت بهايم و چهار پايان مخلوق شده و صانع حكيم او را از ساير حيوانات به عقل و نطق امتياز داده. و اگر گويائى و نفس ناطقه‌