چه كسى گهواره را تكان خواهدداد - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٩٥
و بخواهند آنها را از سر راه خود بردارند؟ امكانات و مراكز مراقبت از نوزادان و مهدكودكها آمادهاند تا زمينه به كنار انداختن فرزندان بداقبال اين والدين خود محور را فراهم كنند.
اما خوشبختانه مشاهده مىشود تعداد زيادى از مادرانى كه به دليل نيازهاى مالى مجبورند وارد بازار كار شوند، ترجيح مىدهند به صورت تمام وقت در كنار بچههاى كوچك خود باشند. اين اولويتبندى، منعكس كننده نياز بيولوژيكى و فطرى آنان به انجام وظيفه تربيتى- پرورشىاست كه پيش از لحظه تولد فرزند بر دوششان نهاده شده است. آنها مىدانند ايفاى نقش مادرى مهمترين كار و مشغوليت است و ورود به عرصه كار تمام وقت يا پيشرفت در زمينه تحصيلى و غيره را تا زمانى كه فرزندانشان به سنى نرسيدهاند كه بتوانند بدون توجه و مراقبت دائم به طور سالم رشد كنند، به تعويق مىاندازند.
در شرايط اقتصادى فعلى و با توجه به مسائل مربوط به رشد و تكامل كودك، عاقلانهتر اين است كه بودجههاى دولتى براى نگهداشتن مادران در منزل صرف شود تا اينكه ميلياردها دلار صرف مهد نوزادان و مهدكودكها شود يعنى جاهايى كه قطعاً در مقايسه با مراقبت طبيعى والدين، از كيفيت نازلترى برخوردارند و پرمخاطرهترند.
بديهى است كودكان، گرانقيمتترين سرمايههاى طبيعى ما هستند. آنها بزرگسالان نسل بعدىاند و تلاشهاى فردى و جمعىشان اصل و چگونگى