سخنران قهّار ماريو كوامو[١]، با سخنرانى معروف خود در سال ١٩٨٤ در سان‌فرانسيسكو[٢] آغاز اين حمله را رقم زد. او براى حكومتى كه در حال پيشبرد برنامه سوساليستى خود است، استعاره خانواده را به كار برد. از آنجا كه حزب چپ ذاتاً تمايلات ضد خانواده دارد، خانواده را تنها به صورت يك استعاره مى‌تواند ببيند. در [فرهنگ‌] اصطلاحات چپ، كلمه «خانواده» هرگز نمى‌تواند دقيقاً خانواده معنا دهد؛ چرا كه وجود خانواده مورد تنفر فمينيسم و سوسياليسم است.

با اين‌حال فمينيست‌ها روش كوامو را دنبال كردند و راه‌حل‌هاى ضد خانواده خود را در لواى «حمايت از خانواده» عرضه كردند. مهم‌ترين شرايطى كه اين‌كار را ممكن ساخت اين بود كه تا اواسط دهه ١٩٨٠، اكثريت مادران آمريكايى به بازار كار وارد شده بودند. اين براى بيشتر زنان يك بار سنگين محسوب مى‌شود (اكثريت مادران شاغل مى‌گويند ترجيح مى‌دهند در خانه بمانند و به صورت تمام‌وقت به خانه و فرزندان خود رسيدگى كنند.) هم‌چنين از نشانه‌هاى روشن، شكست اقتصاد آمريكا در حمايت از خانواده‌ها محسوب مى‌شود. اما براى فمينيست‌ها اين در حكم يك گنج اجتماعى بود. ايشان از يك‌سو مى‌توانستند خانواده معمولى كه در آن پدر نان‌آور است را يك ناهنجارى جلوه داده و از طرف ديگر بر دخالت‌هاى بيشتر دولت در كاركردهاى سنتى خانوادگى بر چسب «حمايت از خانواده» بزنند.

[١] .Mario Cuomo .

[٢].San Francisco ..