چه كسى گهواره را تكان خواهدداد - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٣٥
ديگرى كه خودتان دوست داريد نام ببريد، مىتواند بخشى از مشكل باشد.
امّا مشكل بزرگترى هم وجود دارد. حمايت اجتماعى از تربيت فرزندان و ارزش و اعتبار اجتماعى پرورش دهندگان كودكان [والدين] در دهههاى اخير [١٩٨٠] در اين كشور با شتاب زيادى سقوط كرده است. ديگر كودكان را يك سرمايه عمومى محسوب نمىكنيم. امروزه تولد بچه خصوصاً براى مادران مدرن، امرى منزوى كننده محسوب مىشود.
اخيراً به طور ناخواسته زير پاى كودكان و والدين را از حمايتهاى اجتماعى با سابقه خالى كردهايم. بسيارى از امورى كه در گذشته، كودكان و پرورش كودكان را تقويت مىكردند مانند ازدواجهاى با ثبات، ارتباطات قوى بين پدر و مادرها، بستگان نزديك يارى كننده و ناصح و دلسوز و فضاهاى امن و سالم براى بازى بچهها در بيرون از منزل، از بين رفته است. اگر فضاى عمومى جامعه مشوق والدين نباشد، بزرگ كردن فرزندان كار طاقتفرسايى مىشود كه برخى از والدين نمىتوانند به تنهايى از پس آن برآيند.
اين مسأله در اثر از هم گسستگى مداوم روابط بيننسلى شدت يافته، گروههاى سنى مختلف، خود را از بقيه جدا كردهاند. خانوادههاى داراى فرزند در حومه شهرها، بزرگسالان مجرد در مجتمعهاى مدل بالاى داخل شهر و افراد مسنتر در مجتمعهاى بازنشستگى در ايالتهاى گرمسير ساكن شدهاند. پدربزرگها و مادربزرگها و بستگان دورتر كمتر در دسترس هستند و كمتر تمايل دارند تكيهگاهى باشند براى والدينى كه مسئوليت