چه كسى گهواره را تكان خواهدداد - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٥٣
خصوصيات مادر داشته باشد كه فرزند را به دنيا آورده است؛ مادرى كه بزرگترين و عميقترين تعهد را نسبت به فرزند دارد.
وقتى ما از «كيفيت» سخن مىگوييم معيارمان چيست؟ كدام نظام ارزشى يا شيوهى زندگى است كه همه روزه [در مهدكودك] در مقابل ديدگان بچهها قرار مىگيرد؟ مسلماً نظام ارزشى و شيوهى زندگى والدين ايشان نيست.
در مهدكودكهاى تماموقت، سردرگمى حاكم است. پدرها و مادرها مقصر نيستند. به آنها گفته شده كه براى برآورده شدن روياى دور از دسترس «آمريكايى»، يعنى داشتن خانهاى با دو پاركينگ در گوشهى دنجى از مناطق سرسبز اطراف شهرهاى بزرگ، پدر و مادر «بايد» هر دو كار كنند. مربيان مهدكودك و پرستاران نيز تقصيرى ندارند. اكثر ايشان زنان بسيار با انگيزه، مهربان، پركار وبا توجهى هستند كه دارند كارى را كه بهتر از همه بلد هستند و دوست مىدارند، انجام مىدهند؛ رسيدگى و پرورش كودكان. فقط يك مشكل وجود دارد؛ اين بچهها، بچههاى خودشان نيستند. هيچ پيوندى نظير پيوند بچه با پدر و مادر ميان كودك و پرستار نبوده است. اين خود يكى از علل سردرگمى است. بچه واقعاً نمىداند براى يافتن امنيت و اعتماد بايد به چه كسى رجوع كند؟ همزمان، ممكن است پيامهاى گوناگونى نيز دريافت كند- يك دسته ارزش، قانون و نقش از سوى خانه و احتمالًا دستهاى ديگر از طرف مهدكودك.