نگهدارى كودك توسط افرادى غير از اعضاى خانواده اخيراً [دهه ١٩٨٠] رواج يافته و ما از پيامدهاى آن بى‌اطلاعيم. امّا محققين طيف وسيعى از پيامدهاى احتمالى را برشمرده‌اند از جمله ناهنجارى‌هاى عاطفى و خشونت فزاينده در بين تعدادى از كودكان كه به طور تمام‌وقت توسط پرستار كودك نگهدارى مى‌شوند، احساس بيگانگى‌[١] و انزواى عاطفى بالاى بسيارى از اين افراد و ظهور يك سرى علائم مربوط به بيماريهاى روانى در بزرگسالى.

تخمين زده شده كه حدود نيمى از شخصيت بزرگسالى آدم‌ها تا سن چهار سالگى شكل مى‌گيرد. معمولًا فرصت‌هاى از دست رفته سالهاى اوليه قابل جبران نيست.

صنعتى شدن خانواده‌

امروزه در آمريكا شاهد آخرين مرحله صنعتى شدن يعنى صنعتى شدن خانواده هستيم. از ديدگاه كاملًا اقتصادى و كم عمق، خارج كردن افراد ماهر و تحصيل كرده از بازار كار تا چند سال، براى بزرگ كردن كودكان به صرفه نيست. تطبيق ساختارهاى اقتصادى و روش‌هاى اجتماعى با نيازهاى خانواده كار مشكلى است و در عوض ترجيح داده‌ايم تعريف رابطه بين والدين و فرزندان را تغيير دهيم. كودكان هم كه عناصر منفعل محسوب مى‌شوند در برابر اين تعريف جديد مقاومت نمى‌كنند.

[١] -Alienation ..