خاك كربلا و ديگر زمينها نمى گذارند، سجده بر خاك كربلا نزد آنان امرى است كه عقل آن را نيكو شمرده و برگزيدن آن براى سجده از باب بهتر بودن در نظر عقل و منطق و اعتبار است. بسيارى از شيعيان در سفر غير از مُهر كربلا، از ديگر چيزهايى كه سجده كردن بر آنها جايز است (مانند حصير پاك و سجّاده بافته شده از برگ خرما) به همراه خود مى برند و در نماز هايشان بر آنها سجده مى كنند[١].

اضافه بر تمام مواردى كه گذشت، روايات صحيح زيادى وجود دارد كه نسبت به تبرّك به اين تربت پاك و بوسيدن و فضيلت سجده و اهتمام به آن از اهل بيت (عليهم السلام) وارد شده است.

[١] - سيرتنا و سنتنا، عبد الحسين امينى: ١٦٧- ١٥٨.