٥- رفاعة بن رافع در روايت مرفوع نقل مى كند كه: « (شخص نمازگزار) بعد از تكبير سجده نمايد و پيشانى خود را به زمين گذارد تا اين كه اعضا و مفصلها آرام و يكسان گردد»[٢].

٦- ابن عبّاس، انس وبريده با سند صحيح به صورت روايت مرفوع نقل مى كنند:

«سه چيز جزء ستم مى باشد: نماز گزار قبل از اين كه نمازش را تمام كند، پيشانى خود را پاك نمايد ...».[٣]

در نقل واثلة بن اسقع عبارت چنين آمده است:

«نماز گزار، خاك پيشانى خود را پاك نكند، تا نماز را تمام نمايد ..))[٤].

٧- جابر بن عبد الله مى گويد:

[١] - صحيح بخارى: ١/ ١٩٨، ١٦٣ و ٢/ ٢٥٩، ٢٥٨، ٢٥٦، ٢٥٤، ٢٥٣؛ السنن الكبرى: ٢/ ١٠٤؛ سنن ابى داود: ١/ ١٤٤ و ١٤٣.

[٢] - السنن الكبرى: ٢/ ١٠٢.

[٣] - السجود على التربه الحسينية، امينى: ٣٣؛ از صحيح مسلم: ٢/ ٢٢.

[٤] - مجمع الزوائد: ٨٣ و ٨٤.