در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - بخش سوم روايات سجده بر غير زمين به خاطر داشتن عذر

لباسى كه نماز گزار پوشيده است. نووى مى گويد: ابو حنيفه و جمهور فقهاى اهل سنّت به آن قايل هستند»[١].

٢- انس بن مالك مى گويد:

«هنگامى كه ظهر، پشت سر پيامبر (ص) نماز مى خوانديم، به جهت ايمن ماندن از گرما بر لباسها يمان سجده مى كرديم»[٢].

سندى مى گويد:

«الظهائر (ظهرها) جمع ظهيره است و آن شدّت گرماى نيمه روز است. اين روايت دلالت دارد بر اين كه جايز است نمازگزار بر لباسى كه پوشيده سجده نمايد، چنان كه فقهاى اهل سنّت قايل به آن هستند. و روايتى از ابن عبّاس نقل شده: پيامبر خدا (ص) را ديدم كه نماز را به جاى مى آورد و بر لباسش سجده مى كرد بر اين وجه حمل مى شود»[٣].

حسن مى گويد:

«مردم بر عمامه و كلاه سجده مى كردند و دو دستشان در آستينها يشان بود»[٤].

در برخى از كتابها روايتى آمده كه فقها آن را بر اين وجه حمل كرده اند، با اين كه به هيچ وجه بحثى از سجده بر لباس در آن وجود ندارد.

[١] - نيل الاوطار: ٢/ ٢٦٨.

[٢] - سنن ابن ماجه: ٢/ ٢١٦.

[٣] - الكبير، طبرانى: ١١/ ٨٤.

[٤] - صحيح بخارى: ١/ ١٠١ باب السجود على الثوب فى شده الحر.